Føroyskt

Fyrisøgn 20. sep. 2017

Góða dagbók!

Nú má eg aftur skriva í góðu dagbók mína. Eg siti í mínum besta stóli inni á kamarinum og skrivi. Eg eri júst komin aftur úr føðingardegnum hjá Jógvani. Vit høvdu tað stuttligt og fingu nógv gott at eta. 

Jógvan vísti mær sítt kamar. Tað var lítið, men vakurt og hugnaligt. Aftaná vísti hann mær bøkur sínar. Honum dámar væl at lesa. Eg lovaði honum at sleppa at síggja mínar bøkur eisini, tí eg eigi fleiri, sum hann ikki eigur.

Eg ætli mær eisini at vísa honum mítt kamar. Tað er eitt sindur størri enn hansara, men hansara er líka vakurt sum mítt. 

Okkara hús standa nær við skúlan, so eg fari at biðja hann koma beint eftir skúlatíð í morgin.

Nú má eg fara at leggja bøkur mínar í skúlataskuna og taka klæði míni fram til í morgin. Eg veit, at eg altíð havi so ringa tíð um morgunin. 

Hanna

Fyrisøgn 31. august 2017

Góða dagbók!

Nú er seint, so eg fari skjótt at leggja meg. Eg siti í songini og skrivi, meðan eg lurti eftir nýggjastu fløguni hjá mær. Eg haldi, at tað er gott at lurta eftir tónleiki, áðrenn eg fari í song, ti so sovni eg altíð beinanvegin. Annars plagi eg onkuntíð at lesa, áðrenn eg leggi meg. Veitst tú hvat hendi í dag? - Eg má siga tær tað. So veit eg, at tað verður okkara millum. Jógvan í 7. flokki, sum eg havi so góðan hug á, bjóðaði mær í føðingardag hjá sær í morgin. Hvat heldur tú? Eg eri einasta genta í 6. flokki, sum er boðin við. Nú rokni eg við, at hann eisini leggur eitt sindur í meg. Eg gleði meg so nógv til í morgin. Eg skrivi aftur í annaðkvøld. Tá verður helst okkurt spennandi at skriva um.

Hanna

Fyrisøgn 9. juni 2017

leygardag, spældi, hugdi, fótbólti, bygdunum, fyrst, sóu, kvikaði, verða, veðrið, meðan, væl, skjótt, høvdu, dysturin, tá ið, kvøldið, 

 

Minnist til at hesi sernøvn byrja við stórum:

Beinta, Havn, Tvøroyrar, Porkeri, Hovi, Øravík, Trongisvág, Tvøroyri, Smyril, Krambatanga, Lítlu Dímun, Stóru Dímun, Skúvoynna, Sandoynna, Nólsoynna, Gundadal, VB, Vági, Høgnar.

 

Fyrisøgn 19. mai

fyrst, stuttligt, gleði, útferð, heilsanir, brævið

Fyrisøgn 5. mai 2017

Vit tríggjar fáa tíð at eta bollar og drekka kakao heima hjá Ritu, áðrenn vit fara í svimjihøllina. Eg fái greitt Unnur frá, hvussu kedd eg havi verið um, at hon mundi halda, at eg hevði verið við í telefonballaduni, men hon er ikki kedd. Tað tykist sum tað, sum Janus las fyri okkum úr hennara stíli, hevur givið henni luft fyri tí, hon hevur verið kedd av leingi.

- Eg visti væl, at tað ikki var tú, Drós. Heldur tú ikki, eg havi sæð, hvussu Jóna hevur gjørt hesi árini?

Fyrisøgn 21. apríl 2017

Brádliga sær alt ljósari út í myrkrinum. Løgið sum mánin kann lýsa upp, tá hann kemur undan skýnum, og løgið sum tankin um ein mjúkan og heitan hest, kann ugga. Eg klúgvi upp um hegnið og renni móti svarta skugganum, sum byrjar at ganga móti mær. Hvat um hatta ikki er Strok? Eg fái bara tíð at hugsa tankan, so eri eg hjá honum og leypi um hálsin á honum. Tárini rulla úr mínum móðu eygum og inn í heita feldin. 

(Lat eisini meg, s. 58)

Fyrisøgn 31. mars

Tey líkjast eitt sindur, har tey standa tigandi og stara illbrýnt inn í eyguni á hvør øðrum. Munurin er bara, at Bartal hevur valt at vera framligur á ein frekan og keðiligan hátt, sum fær alt at frysta, standa fast, meðan Rita, í sínum verumáta, tykist sum ein frískur vindur, ið hvirlar dust og deytt leyv upp av vegnum. Fær alt at skifta lit og skifta pláss.

- Kom nú, Bartal. Ver ikki so súrur! Hvat kanst tú brúka tað til?

Fyrisøgn 24. mars

So er tað hatta, at tey einki skilja, tað kundi eg sagt við tey, men tankarnir eru um at fløkjast í høvdinum á mær, og knúturin í búkinum bara veksur, tí hvussu kann eg vita, at tey einki skilja, tá eg ongantíð havi sagt teimum, hvussu eg havi tað? Heldur havi eg látist, sum alt er í lagi, at eg ikki rættiliga havi funnið nakran, sum eg tími at fylgjast við, og tá mamma er farin at tosa um tær genturnar, eg plagdi at fylgjast við í fyrstani, so havi eg sagt, at tær tíma ikki tað sama sum eg, og onkur av teimum eisini er flutt.

Fyrisøgn 15. mars 2017

Knappliga verður so friðarligt. Tað er orðafloymurin frá mammu, sum er steðgaður, og friðurin fær meg at venda mær frá mínum egnu sorgarbundnu tonkum og hyggja at henni, har hon situr tigandi og hyggur at mær. Og ikki fyrr enn tá varnist eg, at hond mín, við gaflinum við seinasta frikadellubitanum, er steðgað á hálvari leið upp til munnin, meðan eg bara havi sitið og start fram fyri meg. 

- Nú fari eg altso at tosa við Tóru at vita, um nakað er galið í flokkinum! (Lat eisini meg, s. 23)

Fyrisøgn 8. mars 2017

Spakuliga vendi eg mær og skundi mær inn í kamarið. Hoyri mammu tosa við sama lag, meðan hon klamsar frikadellur, kenni meg illa at vera rýmd úr køkinum. Men eg orki bara ikki, tað gevur onga meining fyri meg at fyrireika nakra skúlaferð. Eg orki ikki at vera saman við hasum børnunum í ein dag, hvussu skal eg klára at vera saman við teimum í eina heila vikum uttan yvirhøvur at sleppa heim? Eg kasti mín deyðalúgvaða kropp á songina (Lat eisini meg, s. 18-19).

Fyrisøgn 15. februar

Vundu upp síni silkisegl, út í havi ganga: so er sagt, at kongurin hann stýrdi Orminum langa.

Hetta frættist víða um land, at Noregs menn teir sigldu; Danimarks kongur og Svøríkis kongur ráðini saman hildu.

Danimarks kongur og Svøríkis kongur ganga saman í ráð, hvussu teir skuldu Noregs kong skjótt av døgum fáa.

Senda boð til Eirik jall - vænur er borin í evna: "Hann skal fylgja ferðini við, sín faðirs deyð at hevna.

Eirikur gongur for kongar inn við brynju og reyðum skjoldi: "Ólavur kongur av Norwfi mín faðirs deyða voldi."

Jallurin stendur á hjállargólvi, blankt bar spjót í hendi: "Ólavur kongur síggja skal, eg hvast mót hvøssum vendi."

Fyrisøgn 8. februar

Fróir og glaðir sveinar mæltu "Harri, vit skulu tær fylgja, um enn tú fert í frið ella stríð, vit óttast ei brattar bylgjur."

Har kom maður á bergið oman við sterkum boga í hendi: "Jallurin av Ringaríki hann meg higar sendi."

Kongurin so til orða tekur bæði við gleði og gamni: "Sig mær satt, tú ungi maður, hvat ert tú nevndur at navni?"

"Einar skalt tú nevna meg, væl kann boga spenna; Tambar eitur mín menskur bogi, ørvar drívur at renna."

"Hoyr tú tað, tú ungi maður, vilt tú við mær fara, tú skalt vera mín ørvargarpur Ormin at forsvara."

Gingu teir til strandar oman, ríkir menn og restir, lunnar brustu og jørðin skalv: teir drógu knørr úr nesti.

Fyrisøgn til 1. februar 2017

 

Kongurin letur snekkju smíða har á sløttum sandi; Ormurin langi størstur var, sum gjørdist á Noregs landi.

Knørrur var bygdur á Noregs landi, gott var í honum evni: sjúti alin og fýra til var kjølurin millum stevna.

Forgyltir vóru báðir stavnar, borðini vóru blá, forgyltan skjøld í toppi hevði, sum søgur ganga frá.

Kongurin situr á hásæti, talar við sínar dreingir: " Vit skulu sigla tann salta sjógv, tað havi eg hugsað so leingi."

Berið nú fram tey herklæðir við brynjum og blonkum brandi, síðani leggið frá landi út, og siglið frá Noregs landi!

Fyrisøgn til 11. januar 2017

 

Fyrst - stuttligt - hevði - síðan - niðan - verið - væl - gleði - kærar - heilsanir - Fuglafjørður - Fuglafjarðar

Orð til fyrisøgn - 23.11.16

Høgnar, gjár, flokkinum, Kirkjubø, gjøgnum, Havnar, Havn, tveir, koyrdu, fram, við, tað, vøkur, kirkja, veg, Velbastað, sóu, yvir, Hest, Koltur, vakrar, bussurin, nøkur, Sandoyar, Múrinum, maður, greiddi, okkum, hesum, segði, søguna, Gæsu, Sverra kong, frálíkur, Klaksvík, blíðar, Beinta

Fyrisøgn til 11. novembur

liðugur, fyrst, kortið, ynskja, meðan, borðs, lænt, etið, systir, føðingardagurin, gingu, fylgdi, einsamøll, heilsanir

Orð til fyrisøgn til tann 2. novembur

Høgnar, takk, fyri, fekk, gjár, flokkinum, Kirkjubø, gjøgnum, Havnar, kirkja, veg, koyrdu, Velbastað, Hest, Koltur, nøkur, Sandoyar, við, Múrinum, maður, greiddi, okkum, segði, Gæsu, Sverra kong, frálíkur, Blíðar, Beinta

 

 

 

Orð til fyrisøgn 21.09.16

Havnar, bussinum, keypir, fløgur, ørindi, bæði, ferð, býtta, gerð, skundaði, áðrenn, etur, drekkur, liðugur, matarhøllina

Fyrisøgn 7. septembur

noyðist, rúkandi, bilførarin, tamarhaldið, rýma, ferðini, fingið, meiðslað, fartelefon, lært, sjúkrabilurin, sjúkrahúsið, gremur

Fyrisøgn til 24. august 2016

summarið - stuttligt - longu - kvøldini - høvdu - hoyggjhúsið - brotsspark - bjargaði - kvøldið - annað - bóltspæl

Fyrisøgn til 7. mars

Tað kvøldið, sum boðað varð í Skorarnar, fór Baldur tíðliga til songar. Og pápi hansara hevði neyvan opnað kamarsdyrnar um morgunin, tá var Baldur longu klárvakin. Tá ið hann hevði latið seg í, fór hann at eta morgunmat. Baldur var sera spentur at fara í Skorarnar.

Fyrisøgn til 29. februar

Í skúlanum hava vit hoppað, runnið, sitið, lisið, roknað og skrivað. Mær dámar best at lesa og at rokna. Í fríkorterinum høvdu nøkur børn gjørt fortreð, tey høvdu kastað skógvar í ánna. Eisini hevði onkur fingið ein undir vangan. Ì morgin skulu vit útferð, tað gleði eg meg til.

Fyrisøgn til 22. februar

Vit hava fingið nýggjan granna. Hon eitur Lena og eigur ein stóran hund. Ein sovorðnan hevði eg viljað átt. Eg fór ein dagin á bókasavnið at læna mær bøkur um hundar. Eitt kvøldið fór eg túr við grannahundinum, hann eitur Brosi. Tað er nokk so strævið, tí Brosi hálar í bandið alla tíðina, hann kundi hugsað sær at verið leysur. Brosi og eg eru vorðnir góðir vinir, og eg hevði so fegin viljað átt hann.

Fyrisøgn til 18. januar

Gevið ljóð og lýðið á,

meðan dagur líður,

kvæði um Leiv Øssursson,

tann hin garpin fríða.

 

Stígum fast á várt gólv

sparum ei vár skó

Gud man ráða, hvar vit drekka onnur jól

 

Leivur vaks hjá Tróndi upp

bæði vænur og vitur,

vaksin var hann menniliga,

og fagur var hans litur.

Orðafyrisøgn til tann 25.11.15

hevði, segði, legði, sum - ið, hann, hon, okkum, tykkum, morgun, mær, tær, sær, var, fáa, mugu, kunnu, koma, fær, fjall, barn, maður, tí at, tí, eg, meg, teg, seg, altíð, ongantíð, onkuntíð, nakað, fingið, øllum, hugsaði, kláraði, gekk, hjá, ferðir, fer (sagnorðið at fara) hann fer ein túr, ferð (navnorðið ein ferð) við fullari ferð, fekk, hekk,    

Fyrisøgn til tann 11.11.15

Innfyllingarfyrisøgn - fyrireikið tykkum upp á orðini, sum eru skrivaði niðanfyri:

Anna, hava, tíma, nú, vit, skriva, bræv, sum, vil, Tað, langt, frá, tær, so, at, tú, pápi, eitt, veit, er, stutt, tíð, eftir, aftur, er, nógv, vita, hann, eta, tit, her, hevur, vinir, eg, meg, mær, nakað, sær, bók, kann, lesa, ár, eisini, og, fekk, ikki, við, til, stuttligt, var, enda, sindur, Bára 

 

Fyrisøgn til 28. sept. - les tey orð, sum eru skrivaði við feitari skrift

Mær dámar væl at fara til Havnar, tí at tá veit eg, at eg sleppi inn í ein handil at keypa okkurt leika. Tað er bara so torført at velja sær eitt leika burtur úr allari rúgvuni. Seinast, vit vóru har, keypti eg mær einar rulluskoytur. Eg havi brúkt tær nógv.

Nú kemur veturin, so eg vil heldur hava okkurt, eg kann spæla við inni. Eg ynski mær eina spæliteldu, men tær eru so dýrar. Vinmaður mín eigur eina teldu og nógv spøl.

Kanska fari eg at keypa mær lego ella perlur. Mær dámar væl at byggja ymiskt. Serliga perlur, tá ið eg havi mynstur at leggja eftir.

Fyrisøgn til tann 21.09.15

Næmingurin fyrireikar tey orðini, sum eru skrivaði við feitari skrift. Hetta er ein innfyllingarfyrisøgn frá Landsroyndini í 2009.

 

Í dag hevur verið ein so góður dagur í skúlanum. Longu tá ið eg vaknaðivisti eg, at okkurt gott fór at henda. Pápi vakti meg, og tá ið hann dró gardinurnar frá vindeyganum í kamarinum, sá eg, at sólin skein bæði oman og niðan. Eg leyp á føtur og fór út í baðirúmið og vaskaði mær og bustaði tenn, og so át eg morgunmat saman við familjuni. Tá ið eg hevði etið, skundaði eg mær at renna yvir til bussin.

Vit syngja altíð morgunsang í fimleikarhøllini. Í morgun sungu vit "Nú skínur sólin bjarta". Aftan á at vit høvdu sungið, segði skúlastjórin, at allur skúlin skuldi fara útferð. Tað kom rættiligt róp í, og øll ætlaðu at leypa avstað, men fyrst skuldu vit fara inn í okkara skúlastovu og fáa nærri boð um, hvussu vit skuldu bera okkum at. Hans er flokslærari hjá okkum, so hann kom við okkum inn í stovuna. Hann segði okkum, at hvør flokkur fór saman við sínum flokslærara.

Hans hevði verið hjá bakaranum í morgun og keypt breyð og onkran viðskera, so fyrst smurdu vit okkum ein matpakka at hava við. Hann hevði eisini keypt saft.

Vit fóru niðan á Stórafjall, og tað er ein langur túrur, men sjálvt um tað var tungt at ganga niðaná, so er tað vakurt har uppi, at tú gloymir møðina. Vit sóu nógvan fugl, og vit sóu eisini nógvar blómur. Eg sá eisini eina haru; Hans segði, at tað var Helena hara.

Nú eri eg móður og ætli mær skjótt í song, men eg vildi ynskt, at fleiri skúladagar vóru sum hesin.

Fyrisøgn til 13.09.15

Eg eiti Beinta, og eg eri 11 ár. Eg eigi nógvar vinkonur. Okkum dámar væl at spæla hondbólt og lurta eftir tónleiki. Eg eigi nógvar fløgur. 

Fyrr spældu vit nógv við dukkur, men nú eru vit stórar gentur og eru givnar við tí. Mær dámar væl at fáa nýggj klæði. Í gjár fekk eg tvær nýggjar blusur og tvær nýggjar troyggjur frá mammu. Eg var ógvuliga glað fyri hesar góðu gávur.