Stílur at lata inn 28. september 2026
Stíevnið: Mín framtíð
Tá ung hugsa um framtíðina, vekir tað bæði spenning og óvissu. Tey standa við eitt vegamót í lívinum, har tey skulu taka avgerðir, sum kunnu fáa stórar avleiðingar. Hvat skulu tey velja at gerast? Hvør útbúgving er tann rætta? Og hvussu skulu tey yvirhøvur vita, hvat tey vilja við einum lívi, sum júst er byrjað? Nógv ung fólk í Føroyum hyggja út um landoddan. Tey droyma um at fara út í heim, uppliva okkurt nýtt, fáa útbúgving, síggja heimin og finna seg sjálvi í einum størri heimi. Men hví er tað næstan vorðið sjálvsagt at flyta burtur? Er tað tí, at Føroyar eru ov smáar, ov tryggar, ella ov avmarkaðar? Ella er tað kanska ein kensla av, at tað “veruliga lívið” byrjar aðrastaðni? Samtíðis kunnu tey eisini ivast: Hvat hendir, um ætlanin brestur? Um dreymurin doyr, ella veruleikin er ein annar enn tann, tey høvdu ímyndað sær? Er tað ein veikleiki at skifta kós ella ein styrki? Og hví kenna so mong seg trýstan at vita alt frammanundan – heldur enn at tora at liva í núinum og taka eitt stig í senn? Hesir spurningar – um val, óvissu, dreymar og framtíð – eru alt meira viðkomandi hjá dagsins ungdómi.
Skriva víðari...